مگه تو قول ندادي منو تنهام نزاري 
خدارو خوش نمياد اشكمو در بياري
آخه طاقت منم يه روزي تموم ميشه
ندونستم عمره من اينجوري حروم ميشه
به خدا يه روز پشيمون ميشي از كاري كه كردي
اون روزي كه تنهايي و بي كسي و پر دردي
برو اما خوب بدون چوب خدا صدا نداره
الهي يه روز بياد نداشته باشي يه ستاره
برو ای يار که ترک تو ستمگر کرد
حيف از آن عمر که در پای تو من سر کردم
عهد و پيمان تو با ما و وفا با دگران
ساده دل من که قسم های تو باور کردم
به خدا کافر اگر بود به رحم آمده بود
زان همه ناله که من پيش تو کافر کردم
تو شدی دوست اغيارو من از يار وديار
گشتم آواره و ترک سرو دوست کردم
در اين دنياي نامردي كه مردانش ز نامردي عصا از كور ميدزدند
من از خوش باوريهايم محبت جست و جو می کردم
